«Αντίο» Καμίνη με «μανιφέστο»-παρακαταθήκη και έκκληση να μείνει ενωμένη η παράταξη του

 

 

Την οριστική του απόφαση να μη διεκδικήσει  νέα ττίτη κατά σειρά δημαρχιακή θητεία , ανακοίνωσε ο δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης, όπως αναμενόταν .

Τη σχετική ανακοίνωση έκανε στην σημερινή συνεδρίαση της δημοτική ομάδας της παράταξής του «Δικαίωμα στην πόλη» , η οποία είπε «δεν είναι προίκα να μεταβιβαστεί».

Ο κ. Καμίνης τόνισε ότι « η παράταξη αυτή έχει πλούτο.Η παράταξή μας μπορεί και θα συμβάλω ο ίδιος προσωπικά, ώστε να αποτελέσει τη βάση, τη μαγιά για τις νέες προοδευτικές συγκλίσεις στον δήμο Αθηναίων˙ και εύχομαι σε όλους σας να είστε παρόντες σε αυτές».

Ο απερχόμενος δήμαρχος της πρωτεύουσας υπενθύμισε ότι « από το 2010 υποστήριζα ότι μία θητεία δεν αρκεί, δύο όμως είναι ικανές να δείξουν τι μπορεί να κάνει ένας δήμαρχος. Δύο θητείες είναι αρκετές για να αποδείξουμε πόσο σεβαστήκαμε το πρόγραμμα και τις δεσμεύσεις μας απέναντι στους πολίτες της Αθήνας. Το υποστηρίζω και σήμερα.Μπορεί οι καιροί να είναι ιδιαίτεροι, και όλα να γίνονται πολύ πιο δύσκολα και αργά, αλλά όντως σε δύο θητείες δείξαμε ποιοι είμαστε, τι μπορούμε να κάνουμε και προς ποια κατεύθυνση μπορούμε να πάμε την πόλη. Η πόλη έχει, επιτέλους, πόρους και στρατηγικό σχέδιο και ο δήμος οργάνωση. Τρίτη εντολή από το εκλογικό σώμα δεν θα διεκδικήσω».

Επίσης διαβεβαίωσε  ότι  είναι « αυτονόητο ότι έως τις 31 Αυγούστου, δηλαδή έως το τέλος της θητείας μας  συνεχίζουμε με τη ίδια και ακόμη μεγαλύτερη προσήλωση τη δουλειά μας. Την υλοποίηση του προγράμματος του «Δικαιώματος στην πόλη». Είναι καθήκον μας. Αυτή θα είναι η παρακαταθήκη μας».

Κάνοντας τον απολογισμό της ενναετούς θητείας  του  «στο τιμόνι της Αθήνας» η οποία υπογγράμμισε ότι συνέπεσε»  πάνω στην πιο δύσκολη στιγμή της ιστορίας της μετά τη ναζιστική κατοχή και αυτό να είσαστε βέβαιοι ότι όλους εμάς θα μας ενώνει για πάντα» ανέφερε τα εξής :

                           Τι παρέλαβε- τι έκανε         

«Μη με ρωτήσετε πώς θα ήταν η Αθήνα σήμερα, αν δεν ήμασταν εμείς. Δεν το ξέρω και δεν το ξέρει κανείς.

Ξέρω όμως ότι βρήκαμε ένα δήμο βυθισμένο στα χρέη και τον κάναμε πλεονασματικό.

Έναν δήμο μαθημένο στη σπατάλη και την κακοδιοίκηση, και τον νοικοκυρέψαμε.

Βρεθήκαμε σε ένα δήμο όπου η φιλανθρωπία αφορούσε μερικούς εκατοντάδες, και μετατρέψαμε την Αθήνα σε πόλη αλληλεγγύης για χιλιάδες συμπολίτες μας.

Βρήκαμε ένα δήμο – κομματικό μαγαζί και εντούτοις διοικήσαμε και διοικούμε με πολιτική αχρωματοψία, επιβραβεύοντας τους καλύτερους.

Έναν δήμο που βολευόταν στις δάφνες του παρελθόντος, νομίζοντας ότι θριαμβεύει, ενώ στην πραγματικότητα βρισκόταν σε ανυποληψία και υποχώρηση. Έχανε τη μία ευκαιρία μετά την άλλη, γιατί δεν έβλεπε παρά μόνο τη μύτη του.

Παραλάβαμε ένα δήμο έργων βιτρίνας και φτιάξαμε ένα δήμο με σχέδιο και υποδομές.

Ήρθαμε σε ένα δημοτικό συμβούλιο που πρωτοεμφανίστηκε η ναζιστική ακροδεξιά, την οποία δεν αφήσαμε και δεν πρόκειται να αφήσουμε σε χλωρό κλαρί, φέρνοντάς τη συνεχώς απέναντι στο νόμο.

Παραλάβαμε ένα δήμο ουσιαστικά ανύπαρκτο στη διεθνή σκηνή και τον κάναμε σημείο αναφοράς και παράδειγμαστην Ευρώπη αλλά και ευρύτερα στον κόσμο.

Έναν δήμο συντηρητικό και φοβικό απέναντι στο καινούργιο και τον ενδυναμώσαμε, τον κινητοποιήσαμε και τον πήραμε μαζί μας.

Βρήκαμε μια πόλη που είχε να δει έργο από τους Ολυμπιακούς αγώνες, μια πόλη,παγκόσμιο παράδειγμα προς αποφυγήν για τιε επιπτώσεις της κοινωνικοοικονομικήςκρίσηςκαι  φτιάξαμε μια πόληανοιχτή στην κοινωνία, ανθεκτική στις κρίσεις, ανεκτική στη διαφορετικότητα και πολύχρωμη, ελκυστική διεθνώς.

Βρήκαμε σε μία πόλη,όπου κληθήκαμε να ανταποκριθούμε στα κενά που άφηνε η απουσία του Κράτους, με τις ελάχιστες αρμοδιότητες που διαθέτουμε και όμως δεν καταθέσαμε τα όπλα.

Βρήκαμε έναν δήμο με γραφομηχανές και fax και φτιάξαμε ένα δήμο με οπτικές ίνες και ηλεκτρονική υπογραφή εγγράφων.

Δεν ξέρω πώς θα ήταν η Αθήνα αν δεν αντιμετωπίζαμε με αυτό τον τρόπο την ανθρωπιστική κρίση, όπως δεν ξέρω πώς θα ήταν σήμερα η Αθήνα, αν στη δεύτερη μεγάλη κρίση, την προσφυγική, αντί να αντιμετωπίσουμε γενναία το πρόβλημα, όπως πράξαμςε, περιοριζόμασταν σε λαϊκισμούς που θα έφερναν πρόσκαιρη ικανοποίηση αλλά καμία λύση. Είμαι βέβαιος ότι η πόλη μας δεν θα ήταν σήμερα σε δεινή κατάσταση.

Δεν λέω ότι τα κάναμε όλα. Δεν λέω ότι τα κάναμε όλα σωστά. Δεν λέω ότι η πρωτεύουσα βρίσκεται στο σημείο που θα θέλαμε να βρίσκεται. Άλλωστε, αυτό ποτέ δεν θα μπορούσε να συμβεί μέσα στις δεδομένες συνθήκες».

Η εκλογή του

Ακόμη υπενθύμισε ότι την εκλογική  τους νίκη, το 2010, « τότε,κανείς δεν το περίμενε. Ότι ένας υποψήφιος δήμαρχος χωρίς κομματική ταυτότητα, χωρίς να προέρχεται από τον πολιτικό κόμμα, χωρίς να είναι από πολιτικό τζάκι, χωρίς να συχνάζει στα τηλεπαράθυρα και μία δημοτική παράταξη χωρίς τη στήριξη συμφερόντων αλλά με πολύ δυναμισμό, γνώση, κέφι και μεράκι, θα σταματούσαν την 25ετή κυριαρχία της Νέας Δημοκρατίας στον δήμο. Και μετά ήρθε το 2014. Δεν ήμασταν, πια, άγνωστοι μεταξύ αγνώστων. Ήμασταν πιο σοφοί, πιο ώριμοι. Είχαμε δώσει σαφές στίγμα των δυνατοτήτων και των προθέσεών μας. Μεγαλώσαμε. 16 κόμματα και πολιτικές κινήσεις στήριξαν τότε την ανεξάρτητη υποψηφιότητά μας. Και 110 χιλιάδες πολίτες μάς εμπιστεύθηκαν μία δεύτερη θητεία συνειδητά και αποφασιστικά, απέναντι στον επελαύνοντα, τότε, ΣΥΡΙΖΑ, και σε συνθήκες ακραίας πολιτικής πόλωσης».

     Η παράταξη

Αναφερόμενος στην παράταξη του , είπε, «είμαστε μία δημοτική ομάδα που παραμένει συμπαγής. Δεν συμφωνούμε σε όλα. Δεν έχουμε τις ίδιες πολιτικές καταβολές. Καλύπτουμε ένα ευρύτατο πολιτικό φάσμα, από την ανανεωτική αριστερά μέχρι τη φιλελεύθερη κεντροδεξιά. Αυτό ποτέ δεν μας εμπόδισε να πάρουμε κρίσιμες αποφάσεις για το μέλλον της Αθήνας. Αντιθέτως, αποδείξαμε –και όχι μόνο σε επίπεδο αυτοδιοίκησης– ότι μπορούμε να συνεργαστούμε. Ότι οι διαφορετικές θέσεις μπορεί να μην είναι κατάρα. Ότι η σύνθεση των απόψεων δεν οδηγεί υποχρεωτικά σε πολιτικό «χυλό», αλλά στη διαμόρφωση πολιτικών καινοτόμων και σύγχρονων.

Όλα αυτά τα χρόνια συμπορευτήκαμε στα καλά και στα δύσκολα. Στις επιτυχίες και τα προβλήματα, στις μάχες που χάσαμε και σε εκείνες που κερδίσαμε. Δεν νοιώθω ότι είναι υποχρέωσή μου να μοιράζομαι κάθε απόφασή μου μαζί σας. Το θεωρώ αυτονόητο ως απόρροια ενός ηθικοπολιτικού πολιτικού καθήκοντος. Έτσι και τώρα θέλω να εμπιστευθώ πρώτα σε εσάς το πώς βλέπω τις εξελίξεις με άξονα τις επικείμενες δημοτικές εκλογές, την αναμέτρηση του Μαΐου του 2019.

Γνωρίζετε ότι το έτος 1998 ανέστειλα τα καθήκοντά μου στο Πανεπιστήμιο και άφησα την προοπτική μιας πετυχημένης δικηγορίας για να δοκιμάσω την περιπέτεια του Συνηγόρου του Πολίτη και ότι μετά από δύο θητείες στην ανεξάρτητη αρχή αποφάσισα –τρέλα τότε για πολλούς– να ριχτώ στη μάχη των δημοτικών εκλογών».