Γ. Σγουρός: Αντί να παραιτηθεί η Δούρου κουνά το δάκτυλο μετά από τέτοια καταστροφή

Για τις ποινικές διώξεις πλημμεληματικού χαρακτήρα που ασκήθηκαν σε βάρος 20 αξιωματούχων μετά την ανείπωτη τραγωδία του περασμένου καλοκαιριού στο Μάτι μίλησε ο Υποψήφιος Περιφερειάρχης Αττικής Γιάννης Σγουρός στο ραδιόφωνο ΘΕΜΑ 104,6 φιλοξενούμενος στη ραδιοφωνική εκπομπή του Γιάννη Πρετεντέρη. Ο Γ. Σγουρός που επισήμανε ότι ήδη η Δούρου έχει συμπληρώσει 5 χρόνια Περιφερειάρχης , περισσότερο δηλαδή από κάθε άλλον στο νεοσύστατο αυτό θεσμό , είπε :

Για το πόρισμα των εισαγγελέων
Οι περιγραφές επιβεβαιώνουν το συμπέρασμα ότι τίποτα δεν λειτούργησε σωστά. Για την ακρίβεια έγιναν όλα λάθος. Ο μηχανισμός του κράτους βρισκόταν σε πλήρη παράλυση. Ο καθένας έκανε του κεφαλιού του και οι πολίτες μάταια έψαχναν ένα στήριγμα, μία κατεύθυνση, μία οδηγία.
Για τις ευθύνες της Κυβέρνησης
Το αφήγημα της Κυβέρνησης κατέρρευσε. Είναι έκθετη. Στην αρχή είπαν ότι ήταν οργανωμένο σχέδιο εμπρησμού. Μετά ότι οι καιρικές συνθήκες ήταν τέτοιες που δεν υπήρχαν περιθώρια αντίδρασης. Μετά ότι ο μηχανισμός έκανε ό,τι ήταν ανθρωπίνως δυνατό. Ήταν όλα ψέματα.
Για την εικόνα της Δούρου στα τηλεπαράθυρα
Δεν είμαι δημόσιος κατήγορος αλλά από πολιτική άποψη η εικόνα της είναι θλιβερή. Δείχνει σαν να μην έχει καταλάβει τι έχει συμβεί. Μοιάζει σαν να έχει κολλήσει για κείνη ο χρόνος στο 2014, όταν ήταν ακόμη υποψήφια Περιφερειάρχης και κατήγγειλε τους πάντες και τα πάντα με περισσή ευκολία. Πλέον έχει 5 χρόνια διοίκησης στην πλάτη της, δεν μπορεί να εμφανίζει αυτή την τηλεοπτική εικόνα, του ανθρώπου που κουνάει το δάκτυλο στους πάντες και στα πάντα. Υπάρχουν και όρια και νομίζω ότι τα έχει ξεπεράσει. Δεν είναι όλα επικοινωνιακή και πολιτική διαχείριση.

Για το εάν ήταν μοιραίο να συμβεί το κακό
Άλλο η παθογένεια η ιστορική του κράτους με τα προβλήματα δόμησης και αυθαιρεσίας και άλλο η διαχείριση της κρίσης. Γι’ αυτό πρέπει όσοι διοικούν να είναι πάνω από το πρόβλημα όταν εξελίσσεται, να είναι έμπειροι και αποτελεσματικοί. Αλλιώς θα σταυρώναμε τα χέρια και θα περιμέναμε το μοιραίο. Οι λέξεις κλειδιά είναι η πολιτική συνοχής και η πρόληψη.